Üç yaşından daha önce olanları niçin hatırlayamıyoruz?

Üç yaşından daha önce olanları niçin hatırlayamıyoruz?

Bebekler iki yaşına geldiklerinde artık yürüyebilen, düşünebilen, konuşabilen,
akıl yürütebilecek tutarlı davranışlar göstermeye başlayan birer minik insan
haline gelirler. Bu yaşta insanların isimlerini bilirler, basit şarkıları
ezberleyebilirler hatta bir önceki gün ve bir önceki hafta içinde olanları
hatırlayabilirler. Ancak tüm bunları zaman içinde unuturlar. Hafızaları bir iki
önemli görüntü dışında tamamen silinir.
Bilim insanları geçmiş tecrübelerimizi saklayan hafızamızın beynimizde anı veya
öykü şeklinde organize olduğunu ileri sürüyorlar. Bu görüşe göre üç yaşından
küçükler bu şekilde iletişim kurma yeteneğine sahip değiller. Hikaye ve anılarını
anlatamıyorlar daha doğrusu hikayenin kurgusunu yapıp kişileri yerlerine
oturtma yeteneğine ancak üç yaşından sonra sahip olabiliyorlar. Bu nedenle de
üç yaşından önce zaman, yer ve karakter kavramlarını anlayamıyorlar.
Üç yaşından küçükler çok düzgün konuşabildikleri, anlayış, seziş ve hafıza
yeteneklerine sahip oldukları halde, tüm olanları bir bütün içinde
şekillendiremiyorlar, bunu ilerde anlatabilecek bir hikayeye dönüştürüp hafızaya
kaydedemiyorlar. Bir başka deyişle hafızamız, hayatta ne yaptığımızı ve ne
yapıldığını kavramaya başladığımız 3 – 4 yaşlarında çalışmaya başlıyor ve daha
önce olan olayları hatırlamamız mümkün olmuyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir